فصل دهم حبس براى شراب و مست‌كننده‌ها به مواردى از حبس دست يافتيم كه مىشود عنوان آن را « حبس براى شراب و مست‌كننده‌ها » گذاشت ؛ مانند حبس شراب‌خوار در روز ماه رمضان ، ساقى شراب ، مست تا وقتى كه هوشيار شود و مست در صورتى كه به چيزى اقرار كند . البته در برخى از عناوين فوق نص وارد شده ، مثل مورد اوّل ، ولى - تا آنجا كه ما اطلاع داريم - هيچ‌يك از فقيهان ما به حبس در آن فتوا نداده‌اند مگر مقدارى كه در بحث سابق به آن اشاره كرديم . و در بعضى از آن‌ها فقط فتوا هست بدون اينكه به نص و حديثى مستند شده باشد . شايد به قواعد و اصولى كه نزد ايشان مقبول بوده است استناد جسته‌اند ؛ مانند ساقى شراب كه در آن نص و حديثى نيامده و قائلى هم غير از شافعى ندارد و مانند حبس مست چنان كه در مصنّف ابن ابى شيبه است و مانند مستى كه اقرار به چيزى مىكند يا مسلمانى را قذف مىكند چنان كه در الفقه على المذاهب الاربعه آمده است ، با اينكه اقرارهاى مست از نظر ما مردود است و اعتبارى ندارد و در ذيل ، تفصيل اين موارد مىآيد : 1 . حبس مشروبخوار در روز ماه مبارك رمضان 1 . أبو على الأشعري ، عن محمد بن سالم ، عن أحمد بن النضر ، عن عمرو بن شمر ، عن جابر رفعه ، عن أبي مريم ، قال : أتي أمير المؤمنين عليه السّلام بالنجاشي الشاعر قد شرب الخمر في شهر رمضان فضربه ثمانين ثم حبسه ليلة ، ثم دعي به من الغد ، فضربه عشرين سوطا ، فقال له : يا أمير المؤمنين ! فقد ضربتني في شرب الخمر و هذه العشرين ما هي ؟ فقال : هذا لتجرّيك على شرب الخمر في شهر رمضان ؛ « 1 »

--> ( 1 ) . كافى ، ج 7 ، ص 216 ، ح 15 ؛ وسائل الشيعة ( به نقل از : كافى ) ، ج 18 ، ص 474 ، ح 1 ؛ بحار الانوار ، ج 40 ،